Japan 21

Japan 21. nóvember til 3. des

3. desember
Langur dagur á enda, vaknað kl 6 til að gera allt klárt. Farið frá hótelinu kl 8, fyrst í leigubíl og síðan farið í rútu. Það var c.a. 2 tíma ferð út á flugvöll. Gaui, Halla og Helga fóru í bílnum sem tók hjólastólinn, það hefði verið í góðu lagi nema að ég var passalaus og alslaus í rútunni og er ég ekki frá því að hjartað hafi tekið nokkur aukaslög þegar eftirlitsfólk kom inn í rútuna og bað um vegabréf. Mér vafðist tunga um tönn og sagði að Helga væri þegar kominn á flugvöllinn og væri með bæði passann og flugmiðana og sem betur fer nægði að sýna önnur skilríki. Tveggja tíma seinkun var á flugvellinum frá Japan sem var í góðu lagi því við höfðum rúman tíma í Köpen. Á flugvellinum gerðust þau undur og stórmerki að Helga keypti sér vínflösku í fyrsta skipt, ekki vegna innihalds heldur útlits! Næsta sem skeði var að ég var stoppaður með þetta í tollinum í Köpen því það má ekki fara með þetta í handfarangri. Okkur sem vorum með of mikinn vökva var vísað út og inn í innritunarsalinn aftur þar var þvílík röð til að koma þessu í farangurinn og þar sem mér var nokk sama um innihaldið ákvað ég að fara á næsta veitingarstað fá lánaðan tappatogara og hella úr flöskunni og þannig komst ég aftur inn með tóma flösku. Lagt var af stað frá Köpen kl rúmlega 20 og lentum heima rúmlega tíu á íslenskum tíma. Þetta ferðalag tók því 24 tíma frá því lagt var af stað þar til lent var í heima. Nú þegar heim er komið tekur við daglegt líf og allir sem þarna voru taka saman helstu punkta og vonandi geta miðlað reynslu sinni áfram.

Hér er ég í rútunni að tala við þennan 79 ára gamla Japana, hann var á leið til Tyrklands ásamt
konu sinni. Hann var með myndir í töskunni frá fjölskyldunni og ferðalögumsem hann hafði farið
í og fannst mér flottast að hann ferðast töluvert um á stóru mótorhjóli. Hann er eftirlaunaþegi en
það er algengt að fólk fari þar á eftirlaun um sextugt.

Slakað á í Köpen meðan beðið er eftir fluginu

Strákarnir tóku fagnandi á móti okkur og höfðu þeir staðið sig eins og hetjur meðan við
spókuðum okkur í Japan.

2. desember
Síðasti dagur ráðstefnunnar á enda, menn að tínast til síns heima uppfullir af fróðleik og von um betra líf fyrir MND / ALS sjúka. Það er búið að vera forréttindi að fá að taka þátt í þessu, kynnast fólkinu sem hér er, japanskri menningu og í raun gera sér grein fyrir því að maður getur ekki haft skoðanir fyrir hönd annarra landa þar sem menningarheimar eru svo mismunandi að það er vonlaust að maður geti skilið alla. Auðvitað getur maður haft skoðanir og sjálfsagt að kynna fyrir örum hvernig við höfum það og læra af öðrum, út á það hefur þetta gengið hér. Slatti af hópnum fór í menningarferð til Tokyo í dag í íslenska sendiráðið og síðan á tónleika og viti menn hljómsveitirnar voru íslenskar. Fengum frábærar móttökur í sendiráðinu þar sem boðið var upp á mat og drykk, setið og spjallað við sendiherrann og frú. Þaðan var farið á tónleikana, kann ekki nöfnin á öllum grúppunum en þær voru 5, allavega var stærsta bandið Benni Hemm Hemm. Ég veit ekki hvers konar tónlist þetta var og held að það sé best fyrir aðdáanda Geirmundar að hafa sem færst orð um þessi hljóð sem þarna voru framkvæmd, engu að síður var gaman að hafa upplifað þetta. Þarna voru 250 Japanir og uppselt og virtust þeir bara vera ánægðir með þetta. Þarna var ekki gert ráð fyrir hjólastóla aðgengi og þurftum við að bera Gaua upp stigann sem var ca 3 hæðir. Gaui er nú engin léttavara en þetta hafðist með samstilltu átaki. Vorum ekki út alla tónleikana bæði voru menn orðnir þreyttir og langur dagur framundan á morgun. Akiko starfsmaður sendiráðsins er búinn að vera okkur ómetanleg hjálp í þessum ferðum okkar til Tokyo og kunnum við henni bestu þakkir fyrir. Þegar til baka var komið var komið saman á Hótelbarnum og lagt á ráðin með heimferðina. Helga, Halla og Ásgerður notuðu daginn til að kanna endanlega kaffihúsamenninguna hér og bjarga jólagjöfunum. Þakka öllum sem skrifuðu okkur línu í gestabókina á heimasíðunni. Þetta verður síðasti pistillinn sem skrifaður verður frá Japan að sinni, það var gaman að geta leyft ykkur að fylgjast með okkur hér og vona að þið hafið haft gaman af.

Kom niður í anddyri á hótelinu rúmlega 10 og þá var verið að gifta þar,
nokkuð sérstök staðsetning á brúðkaupi

Já já við verðum stilltir, Helga og Ásgerður að segja bless við sína

Það má sjá hjalla hér þó auðvitað sé stóhýsin meira áberandi

Akiko í hláturskasti, hér er hún að koma skilaboðum til bílstjórans frá hópnum

Á góðri stund í Japanska sendiráðinu

Þórður Ægir sendiherra og frú

Hópmynd í sendiráðinu

Fyrir utan staðinn sem tónleikarnir voru á

Gaui og Davíð Þór frændi okkar en hann reddaði okkur öllum frítt á tónleikana.

Benni Hemm Hemm á sviði

Davíð Þór og félagar á sviði

Ekki frá því að karli þyki nokkuð gaman!

Íslendingar á tónleikum í Japan

Gaui flottur upp á palli hjá plötusnúðnum sem að sjálfsögðu var íslenskur

Ægir búinn að gefa Gaua pulsu á leið heim af tónleikunum

Spjallað saman á hótelbarnum, meðal annars spáð í heimferð

Kristín iðjuþjálfi, Grétar læknir og Jóhannes skuggi

1. desember
Dagurinn í dag með rólegra móti, vorum á ráðstefnunni. Gaui fór á fund við einn frá Mongólíu þar sem hann hafði frétt af því að aðstæða sjúkra þar væri vægast sagt ömurleg. Engin hjálpartæki, kannski einhver ómynd af hjólastól. Það var ákveðið að þessi maður sendi myndir og fleira af aðstæðum í Mongólíu til okkar á íslandi og hver veit nema að það sé hægt með einhverju móti að koma hjálpartækjum til þeirra, það sem við teljum úrelt mundu þeir þyggja með glöðu geði. Gaui gaf engin loforð en sagði að þetta yrði skoðað. Hann fór í eitt viðtalið enn í dag hjá einhverri japanskri blaðakonu. Við sátum á næsta borði meðan á viðtalinu stóð og svo fór Gaui að tala um fjölskylduna og sagðist eiga þrjár dætur, þá sagði vinkonan “já ég sé að ein þeirra situr þarna á næsta borði” og benti á Helgu. Það er ýmislegt sem karlinn þarf að þola en Helgu fannst þetta ekki leiðinlegt. Fórum nokkur saman í smá búðarráp og enduðum á því að fara út að borða og áttum góða stund saman. Veður gott í dag og má segja að það hafi verið mjög gott veður þennan tíma sem við höfum verið í Japan.

Gaui með stráknum frá Mongólíu, bróðir hans er með MND

Gaui í viðtali við þá Japönsku

Já Helgu leiddist ekki að vera dóttir Gaua og notaði það áspart seinni partinn að kalla hann pabba sinn.

Ég ætlaði að fara með fólkið á Wendys en viti menn búið að loka sjoppunni.

Sáum þessa tösku í tískubúð og fannst okkur við eitthvað kannast við myndina
enda kom í ljós að hún var rammíslensk eða frá Lóninu á Íslandi. Já Ísland kemur víða við

Úti að borða, hvað er þetta með Höllu er hún að detta?

30. nóvember
Við Helga ákváðum að gerast burðardýr í dag fyrir Kompás drengina, þetta var ekkert gums falið innan klæða eða eitthvað slíkt heldur nokkur kíló af myndatökubúnaði. Við fréttum af því að það stæði til hjá þeim að fara á stærsta fiskmarkaðinn í Tokyo þar sem meðal annars eru seldar hvals afurðir. Síðan átti að fara í sendiráðið og þaðan í háskóla þar sem sendiherrann hélt fyrirlestur. Við fengum semsagt að fara með þeim og upplifa þennan frábæra dag sem ég mun reyna að lýsa hér í orðum og myndum. Ræs var kl fjögur í morgun og lestin tekin kl fimm. Stefnan sett á fiskmarkaðinn en fyrst hittum við japanskan starfsmann sendiráðsins Akiko sem talaði fullkomna íslensku. Þegar á markaðinn kom hófst skriffinnska til að koma okkur inn með græjurnar. Þarna var ótrúlegt að koma, fjöldinn, þrengslin, magnið og með ólíkindum að fólk skuli ekki vera keyrt niður því þarna eru menn á fullri ferð á smá farartækjum. Þarna var eitthvað frumskógar lögmál í gangi sem virkaði. Fjöldi tegunda ótrúlegur eða í kringum 450 tegundir já ótrúlegt en þetta er það sem okkur var sagt. Við stöldruðum lengst við á hvala básnum en þar tóku Ingi og Jói viðtal við kaupmanninn. Í dag selur hann 4.000 tonn á ári en fyrir bann var hann að selja 10.000 tonn. Hann var jákvæður í garð veiða íslendinga og sagði að það væri alveg pláss fyrir íslenskar afurðir hér, auðvitað lækkar verð eitthvað við aukið framboð en hann sagði að það væri í góðu þar sem þá seldist meira því yngri kynslóðin væri hætt að kunna að borða hval því þetta væri það dýr matur og sjaldan á borðum. Næst var haldið í sendiráðið, þar hittum við starfsfólk þess sem tók okkur fagnandi og var gaman að eiga stund með þeim. Viðtal tekið við sendiherrann og síðan haldið í háskóla sem ég kann ekki að nefna en hefur 50.000 nema, þar hélt Þórður fyrirlestur í bekk sem er að læra íslensku. Hvað er þetta með okkur Helgu og íslenskukennslu hér og þar um heiminn, þeir sem lásu sögu okkar frá Frakklandi muna eftir íslenskukennslunni sem við kynntumst þar og nú erum við í Japan og lendum þar inn í kennslustund í íslensku, það var ótrúleg upplifun. Fyrirlesturinn fjallaði um íslenska tónlistarsögu og kom meðal annars fram þarna í viðtölum við krakkana að ástæða þess að einn nemandinn var að læra íslensku var að hann elskaði Sigurrós, já segið svo að músíkin sé ekki mögnuð landkynning. Nú var kominn tími til að kveðja sendiráðsfólkið og halda heim á leið. Komum við og skoðuðum keisarahöllina og næsta nágreni, það var ekki hægt að komast að höllinni, vopnaður vörður kom í veg fyrir það. Þegar heim var komið beið okkar að gera sig kláran í gala veislu þar sem allir ráðstefnugestir voru saman komnir. Maturinn var sæmilegur, japönsk skemmtiatriði og skellti ég mér upp á svið og tók þátt í japönskum dans ásamt einum frá hverju landi. Það verður að segjast eins og er að það gekk frekar illa að halda takti en þetta var auðvitað bara gaman. Langur og skemmtilegur dagur á enda kominn. Veðrið sallafínt í dag

Hér er klukkan fimm að morgni og verið að ákveða hvaða lest á að taka á markaðinn

Magnaðar þessar grímur sem sumir eru með

Fyrir utan markaðinn, allavega farartæki á ferð

Hér erum við komin á fiskmarkaðinn, ótrúlegt úrval af fiski

Burðardýrin að störfum

Fisksalinn í viðtali við þá Kompás félaga

Já já það var reykt þarna, ekki alveg viss um að þessi aðstaða væri samþykkt heima

Ótrúlegt hvernig hann flakaði þessi smá kvikindi

Maður fékk að prufa hráan hval, þræl góður fiskur

Þeir eru ekkert ánægðir þessir með sitt hlutskipti!

Flóðbylgja af fólki, tekið á leið í sendiráðið

Hér erum við að koma að sendiráðsbyggingunni, flott og stílhreint hús bæði innan sem utan

Helga á spjalli við Akiko í sendiráðinu

Helga slakar á meðan strákarnir taka viðtal við Þórð sendiherra

Sendiherrann ræðir við ráðamenn í skólanum áður en lagt var af stað í kennslustofuna

Hér erum við komin á háskólalóðina, eitt og eitt hjól á ferð

Þórður sendiherra flytur erindi yfir nemum sem eru að læra íslensku

Hér má sjá kennarann að störfum

Helga og Jóhannes sitja stillt og prúð á aftasta bekk

Eitt af verkefnunum í íslensku í Japan

Rætt við nokkra nemendur eftir kennslustund

Hér sést keisarahöllin í baksýsn

Þarna er greinilega búið að stoppa einhvern og biðja um að taka mynd af genginu

Hér má sjá Tokyo tower í gegnum mistrið

Fengum okkur að snæða á leið heim, allir orðnir verulega svangir eftir langan dag

Það voru fleiri en við að þvælast í lestum !

Félagarnir á leið heim

Hvað stendur þarna fyrir ofan Jóhannes, þeir eru þó ekki í vitlausum vagni?

Galaveislan hafin, er þetta fólk alltaf sullandi í víni ? Ekki Gaui

Flott trumbuslagarasveit á fer, þarna var takturinn í lagi.

Já ég veit að ég var ekki alveg með á nótunum í þessum dans

Allur íslenski hópurinn sem er hér í tengslum við ráðstefnuna

Japanarnir búnir að skreyta karlinn aðeins í lok kvölds

Það má til gamans geta þess að Japan er þekkt fyrir heiðarleika og litla glæpatíðni. Við urðum heldur betur vör við það þegar við týndum poka undan lítilli myndarvél í leigubíl sem við fórum með í háskólann. Þegar við komum síðan út úr skólanum tveim tímum síðar þá hafði bílstjórinn haft fyrir því að koma með pokann og var sendiráðsbílstjórinn með hann.

29. nóvember
Allir í fríi frá ráðstefnunni í dag nema þeir sem komu hingað í gær það er fagfólkið. Byrjaði daginn með Gaua í morgunmat, honum veitir ekkert af því að hafa manninn með sér til að bera í síg, ekkert smá sem karlinn borðar. Hann sagði í morgun þegar hann renndi niður síðasta bitanum “ég held ég sé búinn að fá fyrir allan peninginn”. Við vorum varla staðnir upp frá morgunmatnum en þá var farið út í næstu byggingu, þar hittum við Jóhannes (skugga) og þar fengum við okkur borgara á Wendys, þegar það var búið þá voru Gaui og Jóhannes búnir að þefa uppi kaffihús sem var með frábært kaffi og við þangað. Það er mikið á mann lagt að þvælast með þessum körlum en maður fær bjór inn á milli og það er passað upp á að maður verður ekki svangur. Helga og Halla gerðu sér lítið fyrir í dag og slitu sig frá okkur körlunum og skelltu sér upp í háhýsið eða upp á sjötugustu hæð, það er ótrúlegt að það taki ekki nema 40 sek. að fara þarna upp. Eitthvað varð af búðum á leið þeirra til baka sem nutu góðs af veru þeirra hér í Japan. Annars er það að frétta af verðlagi hér að það töluvert lægra hér en heima, gæti trúað að það væri svona 40% ódýrara. Ef maður miðar við Mc Donalds þá er það alveg helmingi lægra hér. Semsagt það er hér eins og víða að maður getur grætt á því að eyða. Þau undur og stórmerki skeðu í dag að ég skellti mér einn á safn, þetta er skúta sem var byggð 1930 og er 97 metrar. Þetta var skólaskip og var lagt 1985, þetta var ágætt hef sennilega ekki verið langt frá því að slá met í því hversu fljótur ég var að skoða þetta. Gaui, Halla og Jóhannes (skuggi) fara í matarboð í kvöld, það er ágætt að vera laus við það. Ingi (hinn skugginn) búinn að liggja með pest í allan dag, vonandi að hann hressist fljótt því það hlýtur að vera ömurlegt að þurfa að eyða tímanum í bælinu í svona ferð. Frábært veður í dag, sól og hiti.

Ansi öflug skúta sem gekk hratt og örugglega að skoða

Þarna mátti sjá gamla tímann

Ef vel er að gáð þá má sjá að það er minigolf ofan á markaðnum og
síðan eru menn í fótabaði upp á þessu sem er nær.

Þetta er dóta-búðin okkar strákanna, þarna er mikið af græjum

Já ég veit, ég veit ekki heldur hvað hún er stundum að pæla, hún sagði mér samt
þegar ég náði sambani að þetta væri flottasta listaverk sem hún hefði lengi séð!

Hér er hún hinsvegar að gera það sem henni finnst leiðinlegast!

Ein fyrir mömmu, þetta tré er búið til úr kristals snjókornum sem við þekkjum svo vel.

Það er mikil ljósadýrð hér í Japan

Ein smá jóla í restina

28. nóvember
Dagur sjokksins, það er ótrúlegt hvað fólk getur talið sér trú um og hvernig öndunarvéladæmið getur farið út í öfgar. Var vitni að því í dag þegar skuggarnir voru að taka viðtal við mann sem gat ekki með nokkru móti tjáð sig , ekki hreyft augnlok en þegar þeir spurðu þá opnuðu hjálparar augun og þóttust sjá hreyfingu sem alveg klárlega var engin. Fólk hér segist trúa því að skynjunin fari aldrei en ég er klár á því að þarna voru hjálparar að svara já eða nei eftir því sem þeim þótti passa ekki sjúklingurinn. Auðvitað getur vel verið að skynjun fari aldrei en hvað er málið þegar ekkert er hægt að tjá sig. Gaui hélt sinn fyrirlestu í dag og var ég á takkanum að fletta glærum ( fékk aðeins eitt skammar augntillit) og gekk fyrirlesturinn mjög vél hjá honum, fólk gat brosað á milli þess sem alvarleikinn skein í gegn. Einnig sýndi hann 5 mín. myndband frá ráðstefnunni sem var á Íslandi í sumar og má segja að karlinn hafi gert kraftaverk þar með hjálp góðra manna. Gaui var mikið í fjölmiðlum í dag og er mikið athygli á karli, mér fannst flottast þegar hann var að tala við eina 83 ára hressa konu sem er búinn að vera í öndunarvél í 17 ár og var ekkert nema beinin þegar hún sagði að hann væri eins og lítill sumo-glímu karl. Já hér er húmor í lagi þrátt fyrir að dauðans alvara sé á hverju horni. Matarboð í kvöld með japönskum skemmtiatriðum og nóta bene maturinn var þræl góður. Veður gott í dag, restin af íslendingunum komnir á svæðið þannig að nú eru hér 14 íslendingar í tengslum við þessa ráðstefnu og eigum við að sjálfsögðu met í þessu miðað við hausatölu.

Við Ingi í morgunmat, alltaf slafrar hann í sig ekta japönskum, eins gott að borða
vel morgunmat því reynslan af öðru er ekki svo góð.

Gaui með fyrirlesturinn, Jens og Jutta á glærunni

Jóhannes (annar skugginn) með Gullfoss og bræðurna í baksýn

Skuggarnir með viðtal við einn sem getur aðeins hreift augun

Þessi getur ekkert hreyft sig ekki einu sinni augun,
búinn að vera í þessu ástandi lágmark 6 ár!

Gaui að tala við tónlistamann, þessi semur tónlist á tölvu.

Gaui að tal við þessa 83 ára, flott með blátt hár.

Eitt af plagggötunum sem prýða veggi hér, þarna má sjá Jóhönnu okkar fyrir miðju
við hlið japanska formansins, efst til hægri er Tommy frá Danmörku og neðst til
hægri er Jens Haroff frá Danmörku

Hvað er um að vera, maður bara spyr?

Forrétturinn var góður og súpa í stíl við dressið

Hvar er íslenski þjóðbúningurinn stelpur?

Japönsk skemmtiatriði yfir borðum

Japanskur dans, aðstoðarformaðurinn hér í Japan stígur dans.

Lokaskemmtiatriði þegar heim á hótel var komið þá var þessi
Ferrari sportbíll á hlaðinu.

27. nóvember
Fyrsti dagur fundarhalda í dag og því tími letinnar á enda. Ráðstefnan var frá kl 09:00 til 17:00 og var stíf keyrsla. Mér skilst að í dag og á morgun sé aðalfundur alþjóðasamtakana og síðan eftir það koma fræðimenn og þá byrjar þessi svokallaða ráðstefna. Í dag töluðu menn frá Japan, Þýskalandi, Taiwan, Mexico, USA, Spain, Brazil, Belgíu, Tyrklandi, Canada og Ástralíu. Það var mjög athyglisvert að heyra innslag frá öllum þessum löndum og heyra hvað allir eru að berjast að sama markmiði þó augljóst sé að löndin eru mis langt á veg komin. Ég og Ægir (sá gamli) svikumst aðeins undan merkjum og skruppum í dótabúðina og ekki orð um það meir en kannski verða betri myndir á heimasíðunni fyrir vikið. Það var boðið upp á mat í hádeginu.....”komið þið sæl og blessuð og verði okkur að góðu”. Móttaka í kvöld með fordrykk og dinner, ekki tók betri matur við frá því í hádeginu sjálfsagt klassa matur að mati japana en ekki hafði ég smekk fyrir þessu enda hafði ég ekki hugmynd um hvað ég var að borða. Ágætis veður, gekk á með skúrum og því ansi rakt.

Fundur hafinn, Kathy Mitchell frá Canada hefur orðið

Ægir hvað er aðal atriðið á fundinum?

Hér erum við í hópastarfi og í okkar hóp var fólk frá sjö löndum

Hér í Japan lærir Rafn Ingi lexíuna sína og slær ekki slöku við

Á fundinum voru þrír aðilar í öndunarvél og einn þeirra gat ekkert tjáð sig

Helga og Ásgerður við hádegisverðar borðið, ég hef það á tilfinningunni á Ásgerði líki ekki maturinn hér

Hér talar Gaui við aðstandendur þess sem verst er staddur, þarf hjálp við að hreifa augnlok,
ekki hægt að sjá að hann geti haft nein tjáskipti ( ótrúlegt )

Gaui með smá ræðu yfir borðhaldi, hann lætur heyra í sér

Við sátum til borðs með japönum, sú sem situr við hlið mér þýddi Harry Potter bækurnar á japönsku,
næst kemur varaformaður samtakanna hér í Japan en þær hafa báðar misst menn sína úr MND, þá
koma tveir hjálparar sem eru aðstoðarmenn formansins hér en sem er í öndunarvél. Til vinstri eru þau heiðurs hjón
Ægir og Ásgerður. Sá sem stendur við hlið mér missti bróður sinn úr MND fyrir 17 árum, það var gaman
að tala við þetta fólk meðal annars um hvalveiðar.

26. nóvember
Dagurinn í dag var dagur letinnar hjá okkur Helgu, rölt um næsta nágreini fyrri part dags og síðan fór dagurinn í leti. Fundarhöld byrjuð hjá Gauja, stjórn alþjóðasamtakana kom saman í morgun og voru á fundi í allan dag. Ráðstefnan byrjar kl. 9 í fyrramálið þannig að það verður nóg að gera næstu daga. Það fer ekkert á milli mála hér að Jólin nálgast því töluvert er um jólaskraut um allt. Var ekki búinn að setja japanska númerið hjá Gaua og Höllu á netið en það er 0081-90-9844-0696. Hér í Japan er notuð þriðja kynslóð af símum og virka því ekki símar sem notaðir eru heima. Veðrið í dag hefur verið stillt og gott en fór að súlda með kvöldinu.

Þessir eru flottir, mikið um súmó-glímu í sjónvarpinu og var þessi að vinna eitt mótið í dag svona fyrir þá sem hafa áhuga á því

Frá fundi stjórnar alþjóðasamtaka ALS / MND

Það verður nú að segjast að það virðist vera nokkur mengun yfir borginni

Ótrúleg athygli sem jólatréð í mollinu hefur, jólatréð hér á hótelinu t.h.

Ef vel er að gáð þá má sjá jólasveina príla upp á svalir, hér er allt orðið ansi amerískt

Hér á hótelinu fara fram giftingar alveg í röðum

Þarna er búið að gifta og verið að mynda

Skemmtigarðurinn hér fyrir utan hótelið, séð frá hótelherberginu okkar

25. nóvember
Vaknað nokkuð snemma þar sem það var búið að ákveða að fara að sjá Great Buddha í borginni Kamakura. Ferðin hófst rúmlega 10 og áfangastaður var 40 km héðan i suðurátt. Við vorum átta sem fórum ásamt bílstjóra sem talaði ekki orð í ensku. Það var búið að tala um að ferðin tæki ca 40 mínútur og þegar við vorum búin að vera í bílnum í einn og hálfan tíma fór nú að fara um mann, það var þung umferð og það var komið á áfangastað eftir tveggja tíma ferðalag. Í Kamakura börðum við rúmlega 13 metra háan Búdda augum, auk þess skelltum við hjúin okkur inn í Búddann. Þegar við vorum búin að sjá nóg af Búdda var haldið í göngutúr um nærliggjandi götu og þar datt nú Helga mín aldeilis í lukkupottinn, þarna lentum við inn á leirkeraverkstæði og þar þurfti mín að skoða og spá í hlutina. Þarna var ekki plássinu fyrir að fara en engu að síður margt að sjá. Ferðin heim gekk mun betur og var ákveðið að fara á Sushi stað, það voru nú ekki allir sem lögðu í það en við skelltum okkur og var ágætt að prófa þetta en ég gæti ekki lifað á þessu. Einum ferðafélaga okkar var nú ekki skemmt þegar hann var spurður af einni japanskri yngismey hvort hann væri kominn á aldur til að borga eins og eldriborgari þegar hann var að fara inn á einhvern stað í gær, kannski eru mörkin eitthvað lægri hér í Japan.:-) Veðrið gott eða eins og gott haustveður heima.

Gaui og Halla í upphafi ferðar

Já það þarf að hengja út og viðra hér í Japan

Ef tekið er mið af gulu umferðarkeilunni þá er umferðarstjórnandinn ekki stór

Ásgerður þvær sér um hendurnar við innganginn í Búddagarðinn

Nokkuð stór Búdda ekki það að Halla og Helga séu litlar

Flottir saman, Jóhannes,Gaui, Búdda og Ingi ( Nokkuð skuggalegir saman)

Hér er Helga inn í Búdda

Skuggarnir að störfum

Tími haustlitana er hér

Nú er gaman hjá minni

Það var margt að skoða hjá leirkerasmiðnum

Ægir að koma úr bænum, hvað ætli karlinn sé gamall?

Komið heim úr Búdda ferðinni.

Helga að borða Sushi, bara þræl góð með pinnana

24. nóvember
Dagurinn byrjaði með morgunmat þar sem staðan var tekin og ákveðið að fara í góðan göngutúr og skoða China Town hér í Yikohama. Það má segja að Gaui hafi ekki verið alveg í takt við okkur hin enda keyrir hann um á fimm gíra spítt hjálastól. Á leið úr bænum ákváðum við bræður að fara inn í hæðstu byggingu hér í Yogohama einver sagði að þetta væri hæsta byggingin í Japan. Höllu og Helgu leist ekki á það og fóru í kaupfélagið á meðan til að kaupa snarl til að hafa á herbergjunum. Við skelltum okkur í lyftuna og viti menn það stóð 70 sem segir okkur að við fórum á sjötugustu hæð en þar var matsölustaður þar sem útsýnið var magnað og bjórinn bara ansi góður. Það var nokkuð svalt í dag en alveg þurrt.

Já já kannski seinna

Hér er töframaður að leika listir sínar

Brögðum beitt til að vera með á mynd

Eitt af hliðunum í China Town

Gaui alltaf skrefinu framar

Eldað á götum úti furðulegan mat sem hræðir mann frá, mætti maður biðja um sviðakjamma!

Hér sé RAFSTUÐ

Hótelið okkar fyrir miðju séð af sjötugustu hæð, herbergið okkar snýr út að parísarhjólinu

Gaui hátt uppi!

70 hæðum neðar

23. nóvember.
Jæja þá eru menn að jafna sig á tímamuninum og færir í flestan sjó. Vöknuðum snemma og fórum í morgunmat á hótelinu, ekkert yfir honum að kvarta. Löbbuðum síðan hér um nánasta umhverfi, tókum stöðuna í nokkrum búðum. Helga tók þátt í gjörningi sem listamaður var með hér fyrir utan hótelið eins og sjá má á myndum hér fyrir neðan. Áhorfendur voru hvattir til að taka þátt og það var skemmtilegt að listamaðurinn sagði um leið og hún sá Helgu handleika pensilinn "Are you an artist" og hefur Helga ekki komið niður á jörðina síðan. Einnig fórum við á listasafn staðarins sem var nokkuð athyglisvert sáum meðal annars Picasso, Miro og Salvador Dali með Berum augum eins og Helga segir, ég var búinn að sitja lengi fyrir framan Picasso bíðandi eftir Helgu þegar hún kom og sagði "hva ert þú að horfa á Picaso" ég var nú búin að vera að horfa á þessa mynd og fannst þetta vera bölvað krot og hafði ekki hugmynd um það. Hótelið okkar er í miðborginni við höfnina en Yokohama er helsta útflutningshöf í Japan. Veðrið ágætt smá rigning seinnipartinn. Endaði daginn með því að fara út að borða með Gaua, kellurnar okkar fengu frí frá okkur á meðan og fóru að sofa enda mikið álag að þvælast með okkur.

Staðan tekin undir stiganum.

Listamaðurinn byrjuð á gjörningnum.

Helga með sitt framlag, listamaðurinn fylgist agndofa með.

Svona lítur verkið út séð frá 17. hæð en það er hæðin sem við erum á.

21 - 22-. nóvember:
Ferðin til Japan gekk vel, flugið yfir til Japan var ekki nema 10,5 tímar. Það var smá vesen hjá SAS, það átti ekki að leifa Gaua að taka með rafhlöðurnar fyrir öndunarvélina en eftir að þeir skoðuðu málið nánar þá var gefið grænt ljós á það.
Það er 9 kl tímamunur á okkur þannig að það tekur smá tíma að jafna sig á honum þó flestir hafi náð að sofna eitthvað í flugvélinni. Hér erum við símasambandslaus en Gaui og Halla leigðu síma, nánar um númerið síðar. Veðrið hér er fínt sennilega kringum 10 gráður semsagt allir hressir en þreyttir. Ef þið þurfið að koma skilaboðum til okkar þá bendi ég á Gestabókina á heimasíðunni og einnig að senda póst á os@glitnir.is ég mun lesa þann póst reglulega.

Hér erum við að skála fyrir Eddu verðlaunahöfunum en eins og menn vita vann
Kompás Edduna sem besti sjónvarpsþátturinn, Jóhannes og Ingi eru með okkur hér.