|
Þýski fjárhundurinn (e.
German Shepherd, Alsatian, þ. Schäferhund) er sennilega frægasta hundakyn
sem komið hefur frá Þýskalandi. Þessir hundar eru annálaðir fyrir
trygglyndi, greind, hugrekki og aðlögunarhæfni. Þeir henta ákaflega vel
til þjálfunar og eru mikið notaðir til lögreglu- og herstarfa, sem leitar-
og björgunarhundar og einnig sem blindrahundar.
Þjóðverjinn
Max von Stephanitz ræktaði þýska fjárhundinn upphaflega til að sinna
fjárgæslu, eins og nafnið gefur til kynna. Von Stephanitz hafði afburða
þekkingu á ýmsum þáttum sem sneru að líffærafræði og þróun spendýra, og þá
sérstaklega rándýra (carnivora), og tókst með mikilli vinnu að
rækta þetta hundakyn undir lok 19. aldar. Þýsku fjárhundarnir urðu
fljótlega vinsælir, og ekki bara innan þýsku landamæranna, heldur
breiddust þeir fljótt út til nágrannaríkja og nú eru þeir algengir um
allan heim.
Reyndar eru menn ekki alveg sammála um forsögu þýska fjárhundsins áður en
von Stephanitz kom til. Sumir segja að kynið eiga uppruna sinn í æxlun
mismunandi fjárhunda í Þýskalandi um nokurra alda skeið, en aðrir telja að
það hafi komið fram vegna pörunnar þýskra fjárhunda af ákveðnu kyni sem nú
er útdautt, og úlfa, sem voru algengir í skóglendi Þýskalands fyrr á
öldum. Menn eru þó sammála um að von Stephanitz hafi lokið verkinu og
kallað fram þá eiginleika sem þýski fjárhundurinn er þekktur fyrir.
Von Stephanitz kynnti þýska fjárhundinn, eins og við þekkjum hann, á
sýningu í Hannover árið 1882. Hann stofnaði ennfremur fyrsta
hundaræktarfélagið í kringum þetta nýja hundakyn sitt og nefndist það
Verein für Deutsche Schäferhunde (SV), stofnsett 22. Apríl 1899. Í
Bandaríkjunum var fyrsta félagið kringum þýska fjárhundinn stofnað 1913,
The German Shepherd Dog Club of America, og er enn starfandi eftir því sem
höfundur best veit.
Þýski fjárhundurinn er mjög umburðarlyndur. Margir hafa haft dýr af öðrum
tegundum á heimili með þeim, svo sem ketti, og virðist slíkt sambýli oft
heppnast vel. Þýskir fjárhundar eru varir um sig meðal ókunnugra en fyrst
og fremst eru þeir vinnuhundar, þeir þurfa að vera sístarfandi og þess
vegna er mikilvægt að fólk sem fær sér þýskan fjárhund, sinni honum vel og
sjái honum fyrir mjög mikilli hreyfingu.
Aðalsmerki þýskra fjárhunda er húsbóndahollusta og það hversu auðvelt er
að þjálfa þá. Góður fjárhundur er ekki fjandsamlegur við ókunnuga en er
öruggur með sig og stendur á sínu. Hundarnir sýna börnum umhyggju og gæta
þeirra stundum eins og þau væru lömb eða kiðlingar. Börn geta hamast í
þýskum fjárhundum þar sem þeir eru ákaflega jafnlyndir, en ekki er rétt að
mæla með slíkum látum undir venjulegum kringumstæðum, nema börnin þekki
vel til viðkomandi hunds. Samskipti hunds og barna eru háð
einstaklingsbundnum eiginleikum dýrs og manns og skyldi fara að öllu með
gát í því sambandi. Helst á ekki að skilja þýska fjárhunda, eða aðra
öfluga hunda, eina með börnum.
Meðgöngutíminn er jafn langur og hjá öðrum hundum enda um eina og sömu
tegund að ræða. Hann er á bilinu 56-73 dagar eða að meðaltali 63 dagar.
Varðandi þjálfun og uppeldi þeirra er best að vísa beint á heimasíðuna
www.schafer.is. |